در میان گنجینه های پادشاهی معدنی، آلباستر با ظرافت زیرکانه و خواص قابل توجه خود را متمایز می کند.هم برای اهداف هنری و هم برای اهداف درمانی.
آلابستر (CaSO4 · 2H2O) خود را از گچ معمولی با بافت دانه دار و نرم (سختی موه 2) متمایز می کند. این انعطاف پذیری آن را برای صنعتگران باستانی ایده آل می کند.فرعونهای مصر برای مراسم مقدّس، ظروف آلباستری ساختند، مجسمه سازان یونانی آن را به شکل های واقعی شکل دادند، و صنعتگران قرون وسطایی کلیساهای جامع اروپا را با حضور درخشان آن تزئین کردند.
این ماده معدنی رسوب شده از طریق بارش شیمیایی در دریاچه های شور غنی از کلسیم شکل می گیرد.آنها در طول زمان ژئولوژیکی به رسوبات ظریف تبدیل می شونددر حالی که به طور معمول سفید است، ناخالصی های ردیابی ممکن است رنگ های صورتی، زرد یا خاکستری را به ارمغان بیاورد.
ویژگی های لمسی آلابستر به جذابیت آن کمک می کند: یک سطح صاف و موم مانند سنگ مرمر پولیش شده، اما گرم به لمس. تراکم پایین آن اجازه می دهد تا نور نفوذ کند.ایجاد یک درخشش مشخص.
فراتر از ارزش زیبایی شناختی خود، آلباستر در سنت های متافیزیکی به عنوان یک سنگ تعادل با مزایای متعددی اهمیت دارد:
کاربردهای معاصر عبارتند از:
به دلیل ماهیت ظریف آن، آلباستر نیاز به مراقبت خاص دارد:
ذخایر قابل توجه در ایتالیا (که به خاطر خلوص آن مشهور است) ، مصر (که از نظر تاریخی اهمیت دارد) و چین (که در حال تولید جدید است) یافت می شود.
با توجه به افزایش علاقه به سلامت کلی، آلباستر همچنان به دلیل ترکیب منحصر به فرد میراث هنری و کیفیت انرژی در نظر گرفته شده، به رسمیت شناخته می شود.چه به خاطر میراث فرهنگی اش و چه به خاطر کاربردهای معاصرش مورد توجه باشد، این ماده معدنی باستانی هنوز در زمینه های مدرن مرتبط است.